Eva Buné
‘Als je de grond omwoelt, ontstaat er een chaos’
Op de vraag of ze in Loosbroek geboren en getogen is, antwoordt Eva Buné (61) zacht grinnikend: “Nee… ik ben import.” Het blijft even stil, alsof ze het eerst in gedachten bij zichzelf nagaat en dan vertelt Eva: “Ik kom zelf uit West-Brabant en ik heb op allerlei plekken gewoond, ook in het buitenland. Nadat mijn eerste man John is overleden heb ik Jeroen ontmoet, ook weduwnaar, en toen we samen verder wilden zijn we in Loosbroek terecht gekomen op een mooie plek met ruimte voor een nieuw huis en een grote tuin.”
Omzwerving
Eva heeft Schoevers gedaan en voor ze trouwde een jaar in Luxemburg gewoond en gewerkt bij de Europese investeringsbank, een periode die ze omschrijft als een fantastische en leerzame ervaring: “Behalve een inspirerende werkomgeving heb ik met mijn autootje dat jaar heel veel rondgereden. Wat ik altijd graag doe is uitzoeken hoe alle wegen en weggetjes lopen, zodat je weet hoe een en ander in elkaar steekt. Ik denk dat dat een manier is om te aarden, om je ergens thuis te voelen!” Dat laatste is haar vaak van pas gekomen bij de vele omzwervingen die volgden: via Almere, Moerdijk, Amerika, Singapore en Goirle uiteindelijk naar Loosbroek. In de rode bakstenen van de achtermuur van Eva’s huis staan negen namen gegraveerd op verschillende hoogtes: die van haarzelf, John, Jeroen, Hannie, zijn eerste echtgenote en hun kinderen: Sol, Lotte, Luc, Stijn, Sophia en Philip. Eva had drie kinderen met John, Jeroen bracht twee kinderen mee en samen kregen ze er 22 jaar geleden nog wat ze noemt ‘een cadeautje’ bij.
Rommelmarkt
Het gezin woonde vanaf 2002 in twee caravans in de tuin en betrok het nieuwe huis in 2004, met de zes koters tussen de een en tien jaar oud. De vraag wat haar toen zoal bezig hield is dus totaal overbodig! Eva denkt hardop: “De kinderen gingen hier naar school en naar voetbal, dus dan raak je snel ingeburgerd. Ik sloot aan bij de communie werkgroep, heb vaak gereden voor de sportclubs… goh ik kan me niet eens precies herinneren wat ik toen allemaal deed!” Loosbroek werd voor Eva snel een thuis: “We hebben een fijne buurt en vanaf het begin met iedereen een heel goed contact. Er was en is altijd hulp dichtbij, wat handig is met zoveel kinderen.“ Wat bracht en brengt Loosbroek haar nog meer? Eva gaat naar de kerk in Loosbroek, is lector en verzorgt er de bloemstukken. Op de jaarlijkse rommelmarkt maakt en verkoopt ze prachtige plukboeketten. Ook diende haar tuin al twee keer, tot haar grote plezier, als locatie voor het Loosbroekse Kunstenfestival.
Vriendendienst
Het gesprek komt op haar grootste passie, een passie die ze deelt met Jeroen. Dankzij haar opleiding Tuin- en Landschapsinrichting en de ruimte en tijd die ze later kreeg, heeft ze van haar hobby haar werk kunnen maken. “Net voor de coronapandemie ben ik voor mezelf begonnen. Ik heb altijd al mensen advies gegeven en geholpen maar dan meer als vriendendienst. Nu maak ik voor mijn opdrachtgevers de beplantingsplannen: de goede planten op de juiste plek en het liefst moet er dan het hele jaar door iets te beleven zijn in de tuin! In de zomer is dat vaak niet zo moeilijk, maar ook de andere seizoenen zijn heel interessant, zelfs in een kleine tuin.” Alles wat Eva leest, kijkt of luistert gaat vaak over de natuur: “Ik luister nu een podcast over voedselbossen, niet omdat ik die zelf zou willen aanleggen, maar vooral omdat het uitgebreid in gaat op het allerbelangrijkste: de bodem. Mensen vergeten vaak dat veel dingen wel mooi bedacht zijn, maar nog helemaal niet kunnen, omdat de bodem er nog niet klaar voor is.”
Futuristisch
Eva doet niet aan PR, zit niet op Social Media, heeft geen website. Opdrachten krijgt ze toch wel: “Ik had bijvoorbeeld in Den Bosch een tuin gedaan bij een opvallend futuristisch huis, ook het gedeelte aan de straat en toen zijn er verschillende mensen gaan aanbellen om te vragen wie toch die leuke tuin heeft ontworpen. Familie of vrienden van opdrachtgevers komen ook op die manier bij mij terecht.” Er is een piek in het najaar voor het aanleggen van tuinen, maar er moet natuurlijk eerst een uitgewerkt plan gemaakt worden. Eva vervolgt: “Ik besteed veel aandacht aan iedere tuin en houd rekening met de individuele wensen en persoonlijkheden van mijn klanten. Ik kopieer nooit een plan of idee van een vorige opdracht. Sommige mensen hebben een uitgesproken voorkeur voor een bepaalde stijl of kleur, anderen zijn wat losser, wat speelser en bereid in te gaan op een beeld dat ik in mijn hoofd heb of krijg.”
Bodemleven
Eva zit nu echt op haar praatstoel en wordt steeds enthousiaster. “Je moet bedenken dat als je de grond omwoelt er een chaos ontstaat: de bodem is als het ware de kluts kwijt. Schimmels, bacteriën, alles raakt uit balans. Er moet weer een heel nieuw ecosysteem gevormd worden en dat heeft drie tot vijf jaar nodig! In de natuur wordt dat vanzelf geregeld, er groeien eerst pioniers zoals wilgen en populieren die makkelijk verteerbaar blad laten vallen en zo zorgen voor verrijking van de grond. Het bodemleven komt weer op gang en pas dan kan er iets anders groeien.” Een prachtig vak is het maar ook fysiek zwaar, want Eva wil eigenhandig de grond in orde maken, de planten kopen en de aanplant doen. Ze vindt het belangrijk om het zelf op zijn plek te gaan zetten en soms nog een aanpassing te kunnen doen, zodat het echt optimaal gebeurt. “Ik koop ruim in en speel ter plekke met de planten en hoe en waar ze in de grond komen.” Eva knipoogt: “En ik werk het liefst voor mensen die mij en de natuur haar gang laten gaan!”
Tekst: Mieke Bossers | Foto’s: Wim Roefs