portret

Liesbeth Bosch

‘Ik was altijd al een echt boerinneke’

Liesbeth Bosch (62) groeide op in Vinkel. “En dat voelt nog altijd als thuis,” vertelt ze. “Ook al woon ik inmiddels al langer in Loosbroek dan ik ooit in Vinkel heb gewoond.” In Loosbroek belandde ze door de liefde. “Op mijn zestiende ontmoette ik Chris-Jan. Ik liep hem tegen het lijf bij Lunenburg, maar op maandag kwam ik erachter dat hij bij mij op school zat. Toen dacht ik nog: shit, dat wordt niks.” Vanaf de bank roept Chris-Jan lachend: “Echt wel!” Liesbeth lacht en vervolgt: “Chris-Jan had mij al lang gespot op school. We zaten op de middelbare agrarische school en met zo weinig meiden viel je al snel op.” Samen met ChrisJan runde Liesbeth jarenlang het gemengd veebedrijf aan de Loosbroekseweg. “Ik was altijd al een echt boerinneke,” zegt ze met een glimlach. “Toen we in 2001 besloten te stoppen met de boerderij, vond ik dat denk ik lastiger dan Chris-Jan.” Samen kregen ze vier kinderen: Peter, Mendy, Miranda en Robin. “Het fijne was dat we allebei thuis werkten. Daardoor waren we vaak samen en was het gezellig druk in huis.”

Herinneringen

Het leven veranderde ingrijpend toen hun zoon Peter in 2006 verongelukte. “Het is echt een tweedeling in je leven: de tijd vóór Peter en de tijd ná Peter,” vertelt Liesbeth. “Wat dat met je doet, is bijna niet uit te leggen. En het is niet alleen je eigen verdriet. Het raakt me enorm dat onze meiden geen onbezorgde jeugd hebben gehad, dat ze al zo jong zoiets heftigs meemaakten.” Ze vervolgt: “In die periode merkte ik ook hoe verschillend mensen omgaan met rouw. Iedereen doet dat op zijn eigen manier. Het is moeilijk om elkaar verdrietig te zien, maar je moet elkaar daarin de ruimte geven en de ander in zijn waarde laten. En we moesten door, zeker voor onze meiden. Het verdriet verandert door de jaren heen, ik merk dat we er ieder op onze eigen momenten last van hebben. Dit is voor mij een moeilijke maand, op 28 december is Peter jarig en de weken daarvoor vind ik altijd lastig, dan heb ik weinig zin om dingen te ondernemen.” Na het overlijden vond het gezin veel steun bij de vriendengroep van Peter. “In het begin kwamen ze wekelijks langs. Ik genoot enorm van hun verhalen, van de herinneringen die ze ophaalden. Die groep voelt nog altijd heel eigen. Als er nu iets met een van die jongens is, raakt me dat meteen. Ik heb in die tijd veel steun ervaren van familie, vrienden, buren en soms ook uit onverwachte hoek. Wat dat betreft was, en ís het fijn om in Loosbroek te wonen. Het doet me goed dat er nog steeds regelmatig over Peter wordt gesproken.”

Moestuintje

Vijf jaar geleden verhuisden Chris-Jan en Liesbeth naar hun huidige woning in de Dorpsstraat. “Ik heb daar lang over getwijfeld. Ik genoot altijd van de ruimte en rust in het buitengebied. Maar inmiddels bevalt het me heel goed. Alles is dichtbij. Als ik nu de lege flessen naar de glascontainer breng, ben ik net zo lang onderweg als vroeger naar de schuur,” lacht ze. “En binnen twee minuten sta ik op het tennisveld.” Vorig jaar begon Liesbeth, op haar 61e, met tennislessen. “Hartstikke leuk. Volgens mij ben ik het oudste lid dat lessen volgt, maar ik ben behoorlijk fanatiek.” Naast tennis gaat ze graag hardlopen of een rondje wandelen met hun hond Jet. “Ik ben graag bezig,” vertelt ze. “Ik moest er echt aan wennen dat ik nu met een dagje poetsen wel rond ben in huis. Aan de Loosbroeksweg was er altijd wel iets te doen.” Vervelen doet ze zich echter niet. “Ik heb een moestuintje en koken is ook een grote hobby. Onze meiden zijn allemaal het huis uit, maar als we nu één keer per week samen met onze dochters en de aanhang eten, pak ik graag uit met iets creatiefs. Ik heb het graag druk en help graag mensen.” Ze werkt dan ook al jaren als thuishulp. “Bij sommige mensen kom ik al 25 jaar over de vloer.”

Vriendengroep

Liesbeth geniet ervan dat haar dochters regelmatig gezellig komen aanwaaien. “Soms ook als ik er niet ben,” lacht ze. “Dan kom ik thuis en liggen er allemaal broodkruimels op tafel: dan is een van de meiden even een boterham komen eten.” En natuurlijk genieten Chris-Jan en Liesbeth ook volop van kleinzoon Mika, de zoon van Mendy en Nick.

Met elkaar

haar vrije tijd zoekt Liesbeth graag de gezelligheid op met Chris-Jan, het gezin, familie en vrienden. “Een rondje fietsen, samen op vakantie en luxe uit eten, heerlijk. Ook ben ik heel blij met onze fijne vriendengroep. Een gemêleerd gezelschap van boeren tot kunstenaars. Dat levert vaak mooie en verbredende gesprekken op.”

Tekst: Cindy van Haaren | Foto: Wim Roefs