Brenda van Aspert
‘Ik kijk enorm uit naar carnaval, zeker naar alles wat nieuw voor me is’
Brenda van Aspert (41) is leerkracht van groep 7 op basisschool Eikenwijs in Heesch. Ze groeide op in de Jan Dobbelsteenstraat in Loosbroek samen met haar ouders Willie en Francien Lunenburg en broer Cor. Inmiddels woont ze al 17 jaar samen met Frank en hun kinderen Vinz (9) en Jiem (7) in Heeswijk- Dinther. Het wordt een bijzonder Carnavalsseizoen voor het gezin, want op 6 november werd Frank onthuld als Prins Frank d’n Urste.
Maar het avontuur begon al veel eerder. Op 21 juni werd Frank gevraagd voor wat hij dacht dat een tegelklus was. Niets bleek minder waar: hij werd gevraagd als Prins. Hij was enthousiast, maar wilde het eerst thuis bespreken. Brenda vertelt lachend: “Frank riep me naar de garage: ‘Ze hebben me gevraagd.’ Ik had geen idee waar hij het over had, tot ik die fles Snevelbokkenbitter zag. Toen wist ik genoeg.” Brenda was niet meteen enthousiast. “Mijn eerste reactie was: oh mijn god… en nu?” Maar terwijl er bij Frank toch wat twijfel kwam – ‘een feestje bouwen kan ik wel, maar al die woordjes op een podium?’ – groeide bij Brenda juist het enthousiasme. “Het is zo’n unieke kans.” Na een tweede gesprek met Stichting Carnaval HDL was het besluit dan ook al snel genomen: dit gaan we doen!
HET GROTE GEHEIMHOUDEN
Daarna belandden Brenda en Frank zelf in het complot, want ook adjudant Selly moest gevraagd worden. “Selly is fotograaf, daarom had ik bedacht om Frank voor zijn verjaardag te verrassen met een pikante fotoshoot bij zijn Ferrari. De appjes met zogenaamd ‘ideeën’ die ik naar Selly stuurde… ik heb zó gelachen.” Het scheelde weinig of het plan liep mis, toen Brenda’s schoonzus onverwacht op de stoep stond vlak voor Selly zou komen. “Maar gelukkig kon ik haar afwimpelen en zei Selly meteen ja.” Vervolgens begon het grote geheimhouden. “Je hebt echt het gevoel dat het op je voorhoofd staat geschreven. Wanneer de stichtingsleden iets kwamen bespreken ging de deur op slot, de luiken dicht… en de donderdag voor de onthulling durfde ik niet eens een drankje te doen met mijn tennismaatjes, bang dat ze me iets zouden vragen.” Op 6 november was het dan eindelijk zover. “De reacties waren geweldig. Onze ouders waren apetrots en onze vrienden riepen: ‘Hé hé, eindelijk een Prins in de groep!’” Brenda kijkt met warme gevoelens terug op carnaval in Loosbroek. “Bij Pennings spelen terwijl de ouders een pilsje dronken, Nutsen kopen bij het friettentje. Ik heb zelfs met ons mam meegedaan aan de optocht. En wat later met z’n allen naar de Tol met de kusjeskring en frietjes eten bij Asperia… geweldig. Toen we wat ouder werden liepen we met een club meiden enkele jaren mee met de optocht als ‘de Bouwvrouwkes’. Eén keer was ik hartstikke ziek. Maar hup, paracetamol erin en gaan, want ik móést en zou meelopen.”
LAATSTE STUKJE NAVELSTRENG
Na al die jaren in Heeswijk-Dinther voelt Brenda zich inmiddels een echte Snevelbok. “Alhoewel ik dat ergens ook wel lastig vond. Ik heb, ook toen ik al in Heeswijk- Dinther woonde, nog jaren gekorfbald in Loosbroek en zat in het bestuur. Toen ik daarmee stopte voelde het alsof ik een soort van laatste stukje navelstreng doorknipte.” Met carnaval komt ze dan ook graag elk jaar naar Loosbroek. “De Verlichte Optocht vind ik geweldig. Die sfeer, die lampjes. Gezellig bij ons pap en mam wat lekkers eten en drinken en daarna met z’n allen optocht kijken. Ik heb ook een aantal jaren gejureerd, erg leuk om te doen. Ook de Snevelbokkenoptocht vind ik altijd heel gezellig; Statafels naar buiten, wat lekkers erbij. Maar ik ben tegenwoordig toch wat minder fanatiek met carnaval. Terwijl het Frank niet lang genoeg kan duren, vind ik het na de zondag wel mooi geweest. De laatste jaren ga ik vanaf carnavalsmaandag, samen met de kinderen, lekker een paar dagen weg.”
STRAKS IN DIE RIJDENDE TREIN
Dit jaar wordt dat heel anders. “We zitten nu al volop in het carnavalsgedruis. Het begon met de onthulling en ineens weet iedereen dat jij de vrouw van de Prins bent. Ik moest er wel even aan wennen dat ik nu een bekende HDL’er ben,” lacht Brenda. “Daarna volgden de jeugdonthulling en de Prinsenrecepties. Het is hartstikke leuk en de betrokkenheid van iedereen is geweldig. Tijdens ‘aanschuiven met de Prins’ werden we door vrienden en familie verrast met leuke sketches en inmiddels worden er volop plannen gemaakt voor de optocht. Het mooie aan mijn rol als ‘vrouw van de Prins’ is dat ik geen vaste taken heb, maar wel alles mag meemaken. Ik kijk enorm uit naar carnaval, zeker ook naar alles wat nog nieuw voor me is. Ik ben bijvoorbeeld nog nooit bij de carnavalsmis of de ontbijtshow geweest en ons buurmeisje kan niet wachten om straks samen met de Prins naar het Snevelbokkenplusbal te gaan. Het lijkt me heerlijk om straks in die rijdende trein te stappen en er pas dagen later, na een geweldige reis, weer uit te komen.”
Tekst: Cindy van Haaren | Foto’s: Wim Roefs