Dirk van Helvoort
‘Als het mooi weer is en we hebben tijd, dan gaan we’
Wie door de Voorstraat in Loosbroek rijdt en even de tijd neemt om om zich heen te kijken, ziet het meteen: ruimte en rust. Voor Dirk van Helvoort is dat geen decor, maar het dagelijks leven. Al zestig jaar woont hij in Loosbroek, geboren en getogen, en nog altijd geniet hij hier volop.
Dirk van Helvoort groeide op in de Hanenbergsestraat en bleef uiteindelijk in Loosbroek, in het huis van zijn opa en oma. Hij en zijn vader zijn de enigen van hun familietak die nog in Loosbroek wonen. “Het is hier gewoon goed wonen,” zegt hij. “De natuur, de vrijheid en fijne buren, dat is veel waard.” In de Voorstraat bouwde hij samen met zijn vrouw Nanda een thuis op, waar zij hun gezin vormden met de komst van dochter Anke en zoon Sten. Ze wonen er inmiddels bijna 37 jaar en zijn even lang getrouwd. “Dat tikt toch al aardig aan.” Anke en Sten zijn inmiddels het huis uit. Dirk kijkt met trots naar hoe zijn kinderen hun eigen weg gaan en stevig in het leven staan.
Snipperdagen
Zijn schooltijd bracht Dirk door op de basisschool in Loosbroek, de MAVO in Heesch en daarna de MTS in Oss. Na zijn militaire dienst ging hij aan de slag in de verkeerstechniek, eerst bij Van der Linden in Veghel, dat werd later overgenomen door Heijmans. Daar werkt hij nog steeds, inmiddels vanuit Rosmalen. Hij houdt zich bezig met het onderhoud van verkeersinstallaties, zoals verkeerslichten en bewegwijzering: “We nemen kruispunten soms wekenlang over, zodat het verkeer kan blijven doorrijden terwijl alles wordt aangepast of vervangen.” Hij werkt voornamelijk in de binnendienst. Vroeger hielp hij ook weleens buiten mee opbouwen, maar langs de weg werken is gevaarlijk. “Als je ouder wordt, hoeft dat niet meer zo nodig.” Nog steeds werkt hij fulltime, al heeft hij wat snipperdagen bijgekocht om meer van zijn vrije tijd te genieten.
Marskramerpad
Die vrije tijd vult hij graag actief in, samen met Nanda. Wandelen is een grote passie. Ze lopen langeafstandspaden zoals het Pieterpad, van Noord- naar Zuid-Nederland, en het Marskramerpad. “We doen dat zonder schema’s. Als het mooi weer is en we hebben tijd, dan gaan we. Het kan jaren duren voordat we het hele pad gewandeld hebben, maar dat maakt niet uit”. Op dit moment wandelen ze veel op de Veluwe, waar het Marskramerpad doorheen loopt en waar ze volop genieten van de natuur. Wolven zijn ze daar nog niet tegengekomen. “Misschien maar goed ook,” zegt Dirk met een lach. Vakanties doen ze meestal met de auto. Dirk durfde nooit te vliegen, maar dit jaar gaat hij toch over zijn grens heen: IJsland staat op de planning. “Dat is wel een overwinning,” geeft hij toe. “Nanda wil daar al heel lang heen, met de boot duurt het te lang, dus ik doe het gewoon.” Scandinavië heeft sowieso zijn hart gestolen; Noorwegen, Zweden, Denemarken. De Preikestolen (preekstoel) in Noorwegen noemt hij als een van de hoogtepunten.
Vrijwilligerswerk
Zijn betrokkenheid bij het dorp bleek uit vrijwilligerswerk, vooral in de jaren dat de kinderen op de basisschool zaten. Samen met René Hoezen hielp hij jarenlang bij Stal Bertus met het onderhoud en het verzorgen van de dieren. Ook zat hij in het bestuur van Stichting Jeugdwerk en hielp bij het organiseren van activiteiten zoals de elf-stratentocht in Loosbroek met carnaval. “Met van alles op rolletjes,” herinnert hij zich.“ Nu is daar de lichtjesoptocht voor in de plaats gekomen.” Of hij per se oud wil worden in Loosbroek? “Ik ben een echte Loosbroekenaar, dus zolang het kan en we het allebei fijn vinden, blijven we hier. Misschien ooit nog wat dichter bij voorzieningen, maar dat zien we dan wel.” In hoe hij leeft is hij helder en bescheiden: “Pluk de dag en leef en laat leven. Niet te snel oordelen over anderen, want je weet nooit waar je zelf voor komt te staan.” Wat hij vooral hoopt, is gezond te blijven en te kunnen blijven genieten, met familie en vrienden, van de kleine dingen die het leven de moeite waard maken.
Elfstedentocht
Dichter bij huis genieten ze net zo goed van vakantie. Vorig jaar fietsten ze de Elfstedentocht, van hotel naar hotel, met prachtig weer. Met Hemelvaart gaan ze al zo’n twintig jaar met vrienden enkele dagen op pad. “Altijd in Nederland of soms net over de grens maar het is altijd een verrassing waar je uitkomt, dat is juist leuk.” Sportief blijft Dirk ook met badminton. Al 35 jaar speelt hij met een groepje in Heesch. “Puur recreatief, geen begeleiding, gewoon gezellig. Maar wel fanatiek genoeg hoor”. Daarnaast heeft Dirk altijd belangstelling voor dieren gehouden. Kippen die rond het huis scharrelen en een pony in de wei. Ooit kocht hij zelfs een pink maar die heeft de boer weer teruggekocht, want je wilt zo’n beestje toch niet zelf opeten als hij zolang bij je in de wei heeft gelopen!
Tekst: Nathalie Roefs | Foto: Wim Roefs