Pascal van Uden
‘Echt luisteren en naast iemand staan’
Pascal van Uden (43) is geboren en getogen in Heeswijk-Dinther, maar woont al 21 jaar met zijn gezin in Loosbroek. Na de basisschool begon Pascal op de LTS, richting elektrotechniek, maar al snel bleek dat zijn passie ergens anders lag; werken met jongeren en gezinnen met gedrags-, ontwikkelings- en opvoedvraagstukken. Een passie die hij sinds begin dit jaar vertaalt naar zijn eigen bedrijf: ‘Weidezorg’.
Pascal vertelt: “Ik koos voor de LTS omdat de meeste jongens daarheen gingen, maar ik wist al snel dat dit niet de richting was waarin ik verder wilde. Mijn zus werkte destijds met jongeren met een gedragsprobleem en nam soms een paar jongeren mee naar huis, dat kon toen nog. Ik ging met die jongens voetballen en dacht: dit is gaaf.” Na de LTS koos Pascal daarom voor de SPW en na het afronden van zijn opleiding ging hij aan de slag bij orthopedagogisch behandel- en expertisecentrum De La Salle in Boxtel. Pascal ging aan de slag als groepsopvoeder in de naschoolse dagbehandeling. Later kreeg hij er ook visor-taken bij. “Je bent dan het eerste aanspreekpunt voor de jongere en het gezin”, legt hij uit. Maar de ambitie van Pascal reikte verder. “Het interventieteam, daar werkten in mijn ogen echt stoere mannen en vrouwen. Dat wilde ik ook.” Pascal werkte er een paar jaar met veel plezier. “Maar op een gegeven moment ging het werken in de weekenden en de onregelmatigheid me tegen staan.”
“Mooi om mijn kennis en ervaring ook in het dorp te kunnen inzetten.”
Daarna ging hij aan de slag als werkleider en later als jobcoach, waarbij hij jongeren trainde in basisvaardigheden voor werk. “Denk aan dingen als op tijd komen, collega’s en klanten netjes aanspreken en gefocust blijven.” Pascal is gedreven en wil alle facetten van het vak leren kennen. “Ik deed een opleiding voor Intensieve Pedagogische Thuisbegeleiding, ging aan de slag als ambulant behandelaar en werkte in het FACT-team. Samen met professionals uit verschillende disciplines zorg je dan voor de best mogelijke behandeling voor een gezin.” Daarnaast werkte hij als MST-therapeut (multi-systeemtherapie). “Dat wordt ingezet om uithuisplaatsing van jongeren met ernstige gedragsproblemen te voorkomen. Een hele gave functie, maar ook héél intensief. Toch wilde ik het een keer gedaan hebben.”
En toen speelde de droom toch weer om, samen met zijn neef Joris, voor zichzelf te beginnen. “In januari zijn Joris en ik gestart met Weidezorg. Joris is 10 jaar jonger dan ik, en al toen hij nog op de SPH zat zeiden we: wij gaan ooit samen iets opstarten. In 2023 startten we met de serieuze plannenmakerij. Eveline ontwierp het logo, en samen met Joris maakte ik het ondernemingsplan en de website. We hebben de kennis in huis en hebben al een aantal jaren samen gewerkt, dus dat zit wel goed. We zijn Weidezorg niet begonnen omdat we denken dat we het beter doen dan anderen, maar vanuit de intentie om oprechte zorg te bieden. Present zijn. Echt náást gezinnen staan. Zorg stopt voor ons niet na 20.00 uur. Ik reageer ook in de avond op appjes en stuur een berichtje als ik weet dat iemand een moeilijke dag heeft. Die kleine dingen maken het verschil. Momenteel richten we ons op de ambulante begeleiding van jongeren die vastlopen thuis, op school of werk. Daarnaast zullen we ouderbegeleiding bieden. We begeleiden ze thuis en ondernemen activiteiten. Dat lijkt soms op ‘leuke dingen doen’, maar er zit altijd een doel achter. Met een jongere en onze hond Diva samen wandelen door het bos en een ijsje eten bijvoorbeeld, omdat hij dan makkelijker praat dan aan de keukentafel. We begeleiden vanuit onze kennis en ervaring, maar misschien nog wel belangrijker: als mens. Echt luisteren en naast iemand staan. Je eigen levenservaring helpt daarbij ook. Joris en ik lijken veel op elkaar, weten precies wat we aan elkaar hebben en kunnen elkaar ook goed een spiegel voorhouden. Voor nu richten we ons op begeleiding bij jongeren thuis, maar daarnaast willen we in de toekomst een fysiek zorgpark realiseren. Een volwaardige plek waar jongeren en jong volwassenen zich thuis en gewaardeerd voelen.” In zijn vrije tijd is Pascal het liefst met zijn gezin op pad of lekker aan het wandelen. “En sinds kort voetbal ik weer met mijn oude voetbalmaatjes van Avesteyn.” Daarnaast is hij vertrouwenspersoon bij SCL. “Mooi om mijn kennis en ervaring ook in het dorp te kunnen inzetten.” Ook houdt hij van gezellige avonden met vrienden. “Beetje slap ouwehoeren met leuke mensen. Dat is genieten.” Diezelfde nuchterheid en betrokkenheid zie je ook terug in zijn werk, waar het uiteindelijk draait om er zijn voor de ander.
Tekst: Cindy van Haaren | Foto’s: Eveline van Uden-Buijs