Pim Nunen
‘Niets is hier geheim’
Pim Nunen (26) is een echte Brabander: geboren en getogen in Veghel en nooit weggeweest uit het vertrouwde nest op de Bunders. Inmiddels heeft dit plaatsgemaakt voor een nieuw hoofdstuk met zijn vriendin Lola Pruijssers. Op de Bersse Hoeve hebben ze hun plekje gevonden en daar wonen ze nu ruim een jaar met veel plezier. Lola werkt in Rosmalen bij SEFE Energy, Pim zit in de afrondende fase van zijn master Accountancy & Control (Control Track) en werkt vanuit huis aan zijn afstudeerscriptie.
Reizen en sporten
Nog nét voordat de zomervakantie begint krijgt Pim verkering met Lola, een meisje uit zijn jaar. Ze ontmoeten elkaar op een feestje maar leren elkaar pas maanden later beter kennen. De vonk springt uiteindelijk over in hun laatste schooljaar, enkele weken voor ze hun middelbare school afronden. Daarna volgen de studies: Lola reist op en neer tussen Utrecht en Loosbroek, Pim tussen Nijmegen en Veghel. Ondanks het vele reizen, sport, vrienden en de jaren die verstrijken blijft de verkering aan en kopen ze na zeven jaar samen een nieuwbouwhuis in Loosbroek.
Het nieuwe vriendje-van
Pim was natuurlijk al bekend met Loosbroek door zijn relatie met Lola. Hij herinnert zich goed dat hij voor de eerste keer bij Lola thuiskwam en er gelijk rondging: wie is die jongen, is dat ‘het nieuwe vriendje van’? “Daar moet ik echt aan wennen hoor”, zegt Pim. “Niets is hier geheim en iedereen zegt elkaar gedag op straat. Dat deden we in Veghel nooit!” Waar een huis gekocht zou worden, was geen lastige beslissing: er werd een nieuw project in Loosbroek aangekondigd en dit zagen ze allebei zitten. Ze schrijven zich in en na de loting hebben ze zelfs als eerste keus. Het stuk grond met twee bouwkavels was snel gekozen, zo konden ze samen met Lola’s broertje gaan bouwen.
Politiewagen in het dorp
Het beeld wat Pim van Loosbroek had voor hij hier kwam wonen, komt aardig overeen met zijn ervaring tot nu toe. “Het is erg rustig; er gebeurt gewoon niet zo veel,” grapt hij. Het spannendste wat hij tot nu toe meemaakte? “Een politiewagen reed door de straat en kwam ineens onze oprit op. Toen bleek dat ze alleen kwamen keren en reden vol gas weer weg,” grapt hij. “Dus dat was het dan ook wel weer.” Pim voelt zich thuis in het dorp én in hun woning, maar of ze zich hier voor de lange termijn zien wonen weten ze nog niet. “Lola werkte in Rosmalen, maar haar werkplek is sinds kort verhuisd naar Rotterdam. Ik studeer binnenkort af en kan overal komen te werken. We weten natuurlijk niet wat de toekomst brengt, maar voorlopig zitten we hier goed.”
Wonen in Loosbroek
Wonen in Loosbroek brengt volgens Pim ook wel uitdagingen met zich mee. “Er is hier niet zo veel en eigenlijk moet je alles met de auto doen. Daar moest ik wel aan wennen,” vertelt hij. “Ik ben gewend om alles op de fiets te doen: boodschappen, naar mijn vrienden, sporten. Met de afstanden hier is dat wat lastiger.” Of we Pim zullen tegenkomen in het dorp, betwijfelt hij. “Ik ben niet van de carnaval of festivals, zoek de drukte niet echt op. Dus of je veel van me gaat zien in het dorp, dat weet ik nog niet,” lacht hij. Voor de roddels hoeft Pim zich ook niet in het dorp te mengen. “Daar heb ik mijn schoonfamilie wel voor,” zegt hij met een knipoog. “Vrienden van buiten het dorp vragen me er wel eens naar, maar inmiddels weten ze dat ze daarvoor niet bij mij hoeven aan te kloppen.”
Lego door het huis
Waar Pim zich graag mee bezighoudt, is Lego bouwen. Een hobbykamer heeft hij hier niet voor, alle Lego staat door het hele huis verspreid. Stiekem droomt hij nog wel van het bouwen van de Lego-Titanic. Lego bouwen geeft hem de rust en ontspanning die hij nodig heeft, na een drukke week vol studie en werken bij de Albert Heijn in Veghel. Al bijna 12 jaar werkt Pim daar met veel plezier: hij werkt er twee vaste dagen per week en was nauw betrokken bij de verbouwing een paar jaar terug. “Het zou natuurlijk mooi zijn als ik na mijn studie aan de slag kan op het hoofdkantoor van Albert Heijn in Zaandam en door kan groeien,” zegt hij.
Elektrische auto’s
Om wat stoom af te blazen, gaat Pim padellen met zijn vrienden. “Jammer genoeg is er hier geen padelbaan aangelegd toen de tennisbanen kwamen,” geeft hij aan en daarom gaat hij vaak naar Veghel. En druk als hij is, is hij ook nog actief in het slotracen. Voor wie niet weet wat het inhoudt legt Pim uit: “Denk aan die zwarte racebanen van vroeger, maar dan groter, sneller en een stuk serieuzer. Dat doe ik bij MRTU in Uden (Mini Racing Team Uden). We racen met kleine elektrische auto’s over een houten baan van zo’n vijftig meter. Elke week is er clubcompetitie en die heb ik inmiddels al drie keer mogen winnen. Het doel? Gewoon zoveel mogelijk rondjes rijden. En dat gaat hard: de auto’s tikken met gemak de 120 kilometer per uur aan.” Je zult Pim dus niet snel tegenkomen in het dorp met zijn drukke leven, maar het stratentoernooi staat wel in de agenda. Volgens hem waren er in de buurtapp al veel aanmeldingen, wie weet tref je hem daar wel aan!
Tekst: Maartje Sperber | Fotografie: Gido Boets