Kaylan van Krieken
‘Ik wil er gewoon zijn voor mensen’
Met zijn 21 jaar weet Kaylan van Krieken al heel goed wat hij belangrijk vindt in het leven. Geboren en getogen in Loosbroek aan de Dorpsstraat, tussen zijn twee jongere zussen, katten en de rust van het dorp, vond hij uiteindelijk zijn plek in de zorg. En hoewel zijn route daar naartoe niet vanzelfsprekend was, voelt hij nu meer dan ooit dat hij op de juiste plek zit.
Na de middelbare school op het Hooghuis in Oss koos hij eerst voor een creatieve richting. Via SintLucas wilde hij game-artiest worden en liep hij zelfs stage bij Defensie, waar hij werkte aan simulaties. “Die stage was heel positief, maar ik ontdekte ook dat de hele dag op kantoor zitten niets voor mij is. Gamen is al mijn hobby, dus ik wilde niet ook nog eens alleen maar achter een scherm werken.” Hij stopte uiteindelijk in het laatste jaar van zijn opleiding. Een moeilijke keuze, maar wel één waar hij nog steeds volledig achter staat. “Ik heb toen echt voor mezelf gekozen.”Via tijdelijk werk als schoonmaker kwam hij in aanraking met ouderen, daarnaast was hij Jumbo-bezorger in die tijd en kwam hij veel bij zorginstellingen. “Dat intrigeerde me. Het idee dat je echt iets voor iemand kunt betekenen, sprak me heel erg aan.” Hij besloot zich daarom aan te melden voor de BBL-opleiding tot verpleegkundige in Helmond. Twee dagen per week volgt hij school, de overige drie dagen doet hij werkervaring op in de praktijk. Dat doet hij bij de GGZ in Huize Padua in Boekel, waar hij mensen met nietaangeboren hersenletsel begeleidt. “Ik vind het belangrijk om de cliënten niet te zien als ‘iemand met een probleem’, maar als mens”.
Zijn interesse ligt vooral bij psychiatrie en verslavingszorg, daar hoopt hij in de toekomst ook nog ervaring op te doen. Heftige verhalen schrikken hem niet af. “Ik ben rustig ingesteld. Achter ieder gedrag schuilt een verhaal. Ik hoop dat ik een steentje kan bijdragen aan iemands levensproces en wat levenslijden kan verlichten.” Het werk in de zorg heeft hem zelf ook veranderd, vertelt hij. “Sinds ik deze opleiding doe, ben ik echt een ander persoon geworden. Ik leer mezelf beter kennen, leer op een andere manier communiceren, ben kritisch en durf verantwoordelijkheid te nemen. En ik kom elke dag vrolijk thuis.” Ook zet hij zich in als mantelzorger voor zijn oma van 89, die naast hen woont. Bovendien behaalde hij onlangs zijn EHBOdiploma en meldde hij zich aan bij HartslagNu om als burgerhulpverlener in de omgeving ingezet te kunnen worden. Naast zijn passie voor de zorg hebben ook auto’s zijn interesse, vooral oudere modellen. Zijn trots is een 28 jaar oude Mercedes SLK. Ze zeggen wel eens vroeger was alles beter, daar kan hij zich in vinden, tenminste wat auto’s betreft. “Oude auto’s hebben karakter.” Dankzij zijn zwager, die automonteur is, blijft die hobby gelukkig betaalbaar.
Hoewel op zichzelf wonen, samen met zijn vriendin, zeker een toekomstplan is, heeft hij het voorlopig nog heel goed thuis in Loosbroek. Over zijn toekomst hoeft hij niet lang na te denken. De keuze voor de BBL-opleiding voelt nog elke dag als de juiste. “Ik heb nog veel te leren en daar heb ik heel veel zin in. In de zorg leer je vooral door het in de praktijk te doen. Geen mens en geen situatie is hetzelfde, en dat maakt het werk juist zo interessant.” Met die instelling kijkt hij vooruit: verder groeien in de zorg, ervaring opdoen in verschillende richtingen en vooral blijven doen wat voor hem vanzelfsprekend voelt, er zijn voor anderen.
Tekst: Nathalie Roefs | Foto: Tamara van Krieken