Annie van den Berg
‘Terug naar de plek waar het begon’
Na achtenvijftig en een half jaar in Loosbroek te hebben gewoond, is Annie van den Berg sinds eind juli terug in Dinther. Daar werd zij tachtig jaar geleden geboren aan de Dodenhoeksestraat, als zevende in het gezin van negen kinderen, met drie zussen en vijf broers. Waarom is zij na zoveel jaren vertrokken uit Loosbroek? “We hebben hier met veel plezier gewoond. Maar soms komt er iets op je pad en dan moet je die kans pakken. Ik ben nu tachtig en ik kan alles nog, maar je moet ook vooruitdenken. In Dinther heb ik alles op de begane grond en woon ik dicht bij de winkels, voorzieningen en mijn zus en twee broers. Ik ken er nog veel mensen en ik maak makkelijk contact, dus ik verwacht ook hier weer snel mijn draai te vinden.”
Door Duitsland en Oostenrijk
Samen met haar man Frans woonde Annie eerst vijfentwintig jaar in de Pastoor de Grootstraat, in een huis dat ze zelf bouwden. Frans werkte toen nog in de bouw. Daar werden zoon Frans en dochters Jolanda en Marja geboren. Later verhuisde het gezin naar de Schaapsdijk, waar ruimte was voor het metaalbedrijf dat Frans had opgezet. Toen Frans zestig werd, stopte hij met werken. Samen genoten ze ruim tien jaar van hun pensioen. Tennis en motorrijden waren zijn grote hobby’s en ze maakten mooie tochten naar onder meer Duitsland en Oostenrijk. Na hun pensionering ruilden ze van woning met hun zoon en kwamen ze in De Molenhoeve te wonen.
Luciferdoosjes en suikerzakjes
Annie werkte na haar huwelijk nog een tijdje bij de huishoudelijke dienst van het gymnasium in Dinther. “Dat waren toen alleen nog jongens. Het was best zwaar werk. En in die tijd was het bovendien heel normaal dat je na je trouwen stopte met werken.” Al jarenlang heeft Annie een bijzondere hobby: postzegels verzamelen. “Vroeger spaarde ik al luciferdoosjes en suikerzakjes. Inmiddels heb ik zo’n tachtig albums met postzegels uit de hele wereld. Mijn twee broers wonen in Amerika en van één van hen kreeg ik zijn hele verzameling. Ik blijf het prachtig vinden.”
We bellen of appen eerst even
Wat ze nu het meeste mist? “Mijn buurvrouw, mijn zoon en de mensen uit Loosbroek. Met mijn buurvrouw dronk ik iedere week koffie en bij mijn zoon dagelijks. Dat is nu anders; we bellen of appen eerst even. En ik blijf ook gewoon twee keer per week sporten in Loosbroek, want dat doe ik al veertig jaar. Met al die mensen wil ik contact blijven houden.” Ondanks haar verhuizing kijkt Annie met veel warmte terug op haar jaren in Loosbroek. “Ik heb het in Loosbroek ontzettend goed gehad. Iedereen zegt elkaar goedendag en er is een grote saamhorigheid. Het is een fijn dorp om te wonen. Maar deze kans voelde goed en daarom ben ik teruggegaan naar mijn geboorteplaats.”
Tekst: Wietske Piek | Foto: Wim Roefs