Jurgen Kanters
‘Ik ga voor de sfeer met een lekker biertje erbij’
Jurgen Kanters (50) woont samen met zijn vriendin Kitty en hun kinderen Dide, Joes en Tren in een prachtig zelfgebouwd huis aan de Laageindsedijk, maar hij is van origine geen Loosbroekenaar. Samen met zijn ouders en twee broertjes groeit Jurgen op in het buitengebied tussen Veghel en Vorstenbosch op Hazelberg en ging in Veghel naar de St. Lambertusschool.
“Ik heb nog steeds contact met vrienden van de basisschool en herinner me nog het uitwisselingskamp met kinderen uit Duizel. Na schooltijd speelden we met jongens uit de buurt die dus ook achteraf woonden en gingen we vissen, voetballen of meehelpen in de tuin. Als tiener kwam ik tijdens een vakantie met een aantal schoolvrienden in Blankenberge bij toeval een groep jongeren uit Loosbroek tegen. Sinds die vakantie zijn we met z’n allen een vriendengroep geworden en hebben we nog wekelijks contact. Dus de connectie met Loosbroek was er al voordat ik Kitty leerde kennen. Tijdens mijn studietijd op de LTS en MTS ging ik bij particulieren al klusjes doen zoals het afhangen van deuren, een goot schoonmaken of repareren en deze klussen werden steeds groter. Ik heb acht jaar bij Bouwbedrijf Van de Ven gewerkt, onder andere als uitvoerder. Ik had het idee dat ik al het regelwerk beter zelf kon doen. Daarom ben ik in 2004 samen met mijn broer Demis Bouwbedrijf Gebroeders Kanters begonnen. We hebben inmiddels al veel nieuwbouw, verbouw, aanbouw en renovaties gedaan.” Na twintig jaar gaat Jurgen met zijn eenmansbedrijf JK Vastgoedonderhoud BV verder en richt hij zich op het onderhoud van vastgoed en dan met name scholen en particuliere gebouwen. “Je bent je eigen baas en hebt minder te regelen zodat er vrije tijd overblijft.”
Een avondje buurten
Jurgen geniet van het mooie weer, de vrijheid en kan zijn hoofd leegmaken op zijn eigen bootje dat hij met een trailer meeneemt naar de Kraaijenbergse plassen bij Linden. “Ik heb onlangs een daktent gekocht voor boven op onze auto zodat ik samen met Kitty kan blijven slapen bij onze boot in de haven. Het water trekt toch, want ook zeevissen is een hobby. Vooral zeevissen in het buitenland zoals Ierland zou ik graag nog eens een keer doen. Wel ga ik af en toe alleen of samen met Tren vanuit de haven van Vlissingen haaienvissen op een mooie zonnige dag.” In de zomermaanden kun je Jurgen, samen met zijn vrienden, vinden op festivals waar hij elk jaar heen gaat zoals Paaspop, de Zwarte Cross en de Solexrace. “Ik ga vooral voor de sfeer, met een lekker biertje erbij. Is een festival verder weg, dan blijven we op de camping slapen. Maar dat wordt wel steeds zwaarder als je ouder wordt.” lacht Jurgen. Nu er geen festivals zijn gaat Jurgen alsnog graag weg zoals een avond ‘buurten’ met dorpsbewoners bij café Alleman op de Buurtman en Buurtman avonden.
Geen sluitingstijd
Jurgen en Kitty spreken graag af met vrienden om samen te kletsen in hun eigen Man Cave, lekker uit eten te gaan of barbecueën. Afgelopen november hebben ze een geweldig feest gegeven omdat ze beiden vijftig jaar zijn geworden. “In onze achtertuin stond een grote tent met gezellige muziek en een goede cateraar. Een mooi moment om heel veel te kletsen met familie, vrienden, buren en collega’s en er was geen sluitingstijd. Doordat je de hele week al bezig was met de voorbereidingen kwam je al in de stemming en het was een prachtige herfstdag zodat er zelfs een zitje was bij het kampvuur.” In de zomervakantie gaat het gezin graag luxe kamperen. “Dan kiezen we voor zo’n glamping tent met een fatsoenlijk bed en dan bij voorkeur in een land waar de zon volop schijnt. Eigenlijk blijven we altijd in Europa zoals Sicilië, Sardinië, Spanje of Frankrijk. Aankomende zomer gaan we naar Kroatië en maken in 2,5 week een soort rondreis over drie eilanden en dan weer lekker naar huis.” Is hij inmiddels een echte Loosbroekse? “Ik denk het wel, ik voel me ondertussen meer Loosbroeks dan een Veghelaar. Wij hebben het goed naar onze zin en wonen fijn met familie, vrienden en kennissen in de buurt. Ook de kinderen hebben hier leuke vrienden en hebben hier hun sport en hobby’s. En met de fiets, auto en het openbaar vervoer komen we overal. Of we altijd op deze plek blijven wonen? Geen idee, wie weet komt er nog eens een pareltje voorbij aan de rand van het dorp, iets om op te knappen, zou mooi zijn, zeg nooit nooit!”
Tekst: Chantal Kanters | Foto: Miriam van Dijk