Jacky van Krieken
‘IK BEN EEN ECHTE VAN KRIEKEN EN DIE BLIJVEN LIEVER DICHTBIJ HUIS’
Hij woont al zijn hele leven op de boerderij aan de Dorpsstraat. Waar de schapen achter op de wei grazen en waar ook zijn ouders en zijn broer wonen. Jacky van Krieken (59) runt samen met zijn broer Bart het bedrijf. Terwijl hij zijn laarzen aantrekt om een ommetje te gaan maken vertelt hij: “Ik ben vooral druk met de schapen voeren en verschoren.” Hij verduidelijkt: “Dat is de dieren van de ene wei naar de andere brengen. Dat komt iedere dag terug en soms ben ik onderweg om een dekbok weg te brengen.”
Vanaf 1900 woont de familie van Krieken al op deze plek en zijn vader en opa hadden ook schapen. Ze hebben niet alleen schapen aan huis lopen maar op verschillende weilanden in de omgeving grazen hun schapen. “We rijden daar regelmatig naartoe om te gaan kijken en als het in de buurt is fietst ons pap op en neer.” Ze hebben zo’n 400 fokschapen en in de lammerentijd worden er wel 600 lammeren geboren en die worden dan weer verkocht. “In het voorjaar worden de schapen geschoren en verkopen we de wol, maar dat brengt niet veel meer op.”
HET PENSIOEN IS IN ZICHT
Jacky is niet alleen schapenboer maar heeft ook een taak als mantelzorger. “Ons pap en ons mam hebben steeds meer zorg nodig en met z’n allen verdelen we de taken. Ik doe de boodschappen twee keer per week en ik ga naar de markt, eerst ging ons mam nog mee maar dat kan ze nu niet meer omdat ze te ziek is.” Jacky heeft nog drie zussen en een flink aantal neven en nichtjes waarover hij trots vertelt. Hij weet van iedereen waar ze studeren of werken en is goed op de hoogte. Verder werkt hij nog regelmatig bij discotheek Lunenburg. “Het is niet meer elk weekend feest, vroeger werkte ik er soms wel 100 dagen per jaar maar tegenwoordig zijn dat er een stuk minder geworden. Ik help nu vooral met glazen ophalen en vroeger moest ik nog weleens ertussen gaan staan als er gedoe was, dan ondersteunde ik de uitsmijters maar dat doe ik niet meer.” Het werk bij het uitgaanscentrum is hij langzaam aan het afbouwen, hij wil het rustiger aan gaan doen. “Het pensioen komt in zicht!”
ALS HET CAFÉ IS GESLOTEN DAN MOET IK DIE AVOND VROEG NAAR BED
EEN MOBIEL HEEFT HIJ NIET
Op vakantie gaan is er niet bij. “Ik ben een echte van Krieken en die blijven liever dichtbij huis, daar heb ik ‘zat aan’. Ik hoef niet zo nodig ver weg. Vroeger ben ik met mijn kameraden nog weleens op reis geweest maar dat hoeft voor mij niet meer, ik ben hier tevreden.” In het weekend gaat hij graag naar Café Alleman. “Ik ben blij dat het café open is gebleven, je ontmoet er mensen, het is sociaal. Als er een besloten feestje is en het café is gesloten dan moet ik die avond vroeg naar bed,” zegt hij lachend. Soms helpt hij een handje mee bijvoorbeeld tijdens de carnaval, maar verder zit hij lekker op zijn vaste plekje aan de bar. “Ik ga ook weleens bij het biljarten kijken maar zelf doe ik er niet aan mee, ik ben niet zo’n sporter. Op Facebook zit ik ook niet, al die onzin, dat maakt veel kapot.” Hij is heel betrokken en weet veel over mensen uit Loosbroek, dus als je iets wilt weten dan moet je hem daar aan de bar maar opzoeken want een mobiel heeft hij niet.
Tekst: Willemien Manders | Foto: Wim Roefs